در خس خس هائی که از هفته ها یا ماه های اول زندگی شروع می شوند و یا مواردی که به حد اکثر داروهای گشاد کننده برونش هم جواب نمی دهند, احتمال
وجود سایر علل مطرح شده و می بایست بررسی کامل و جامعی صورت گیرد.چون مجاری هوائی کودکان کمتر از 2 تا 3 سال
نسبت به کودکان بزرگتر کوچکترند, بنا براین به طور شایع تری نسبت به آنان به دنبال عفونت های ویروسی دچار خس خس می شوند. خس خس و ویز هائی که در سمع ریه محدود به یک ناحیه بخصوص می باشند, سزاوار توجه بیشتری جهت پیدا کردن علت
هستند( به عنوان مثال آسپیراسیون جسم خارجی و یا عقده لنفاوی که روی مجاری فشار می آورد).

چنانچه کودکی دارای علائم زیر باشد حتما در دستورات تشخیصی آنها باید رادیوگرافی قفسه سینه نیز قرار بگیرد. این علائم شامل سختی واضح تنفسی, تب, سابقه ای از آسپیراسیون, علائم موضعی, و خس خس و ویز ثابت و پایدار می باشند.

علل حاد خس خس سینه
آسم: ناشی از ورزش- واکنش های افزایش حساسیت
ادم ریوی: عفونت- استنشاق گاز ها یا ذرات تحریک کننده- افزایش فشار در سیستم وریدی ریه
افزایش ترشحات برونشیال: عفونت- اشتنشاق گاز ها و ذرات تحریک کننده- داروهای کلینرژیک
آسپیراسیون: اجسام خارجی- آسپیراسیون محتویات معده

نوشته شده توسط دکتر علی اصغر کاظمی نژاد در چهارشنبه دوازدهم مهر 1391 |