جویدن ناخن فقط منحصر به کودکان نیست، بلکه نوجوانان، جوانان و حتی بسیاری از بزرگسالان نیز دچار این عادت هستند. این اختلالات در دخترها شایع تر بوده و علت اصلی آن اضطراب است معمولا وقتی که کودک در محیط های نا امنی قرار بگیرد، دچار اضطراب شده و برای کاهش آن به این عادت متوسل می شود.در کشور ما نيز آمارها نشان مي دهد، يک سوم کودکان دبستاني، نيمي از نوجوانان دوره راهنمايي و يک چهارم دانش آموزان دبيرستان عادت به جويدن ناخن دارند.اين اختلال باعث ايجاد مشکلات متعددي ازجمله بيماري هاي جسمي مي شود و احتمال بروز عفونت هاي قارچي، باکتريايي و ويروسي را افزايش مي دهد. این اختلال در خانواده هایی که بین پدر و مادر اختلاف وجود داشته باشد و یا برای تربیت کودکان از تنبیه بدنی استفاده می کنند بیشتر دیده می شود.جویدن ناخن یکی از عادات کودکان است که والدین را بسیار ناراحت و کلافه می کند. تحقیقات نشان می دهد که تقریباً ۳۸ درصد کودکان ۶- ۴ ساله ناخن هایشان را می جوند.این عادت تا ۱۰ سالگی به اوج خود می رسد و در مواردی تا ۶۰ درصد کودکان افزایش می یابد.
زماني كه والدين متوجه تغييراتي مانند زودرنجي و عصبانيت در كودك و بلافاصله عذرخواهي او ميشوند، بايد به اضطراب او پي ببرند.
كودكان مضطرب علائم جسمي مثل سردرد، دلدرد، تكرر ادرار، اسهال و جويدن ناخن دارند. همچنين تغيير رفتار، گوشهگيري، چسبيدن بيش از حد به والدين، بيقراري، شبادراري، گذاشتن انگشت در دهان و نافرماني از دستور والدين، از مهمترين علائم وجود اضطراب در كودكان است