در صورتی که در این بیماری، تنها یک ناحیه خاص از بدن دچار تعریق زیاد شده ولی در بیماری تیروئید کل بدن دچار تعریق عمومی می شود. بیماران مبتلا به تعریق زیاد کف دست و پا ممکن است مبتلا به تعریق زیاد زیر بغل هم باشند، ولی فقط ۲۵ درصد مبتلایان به تعریق زیاد زیر بغل، مبتلا به تعریق بیش از حد کف دست و پا هستند که ممکن است بوی بدی از آن ناحیه به مشام برسد. تعریق زیاد کف دست و پا یا ناحیه زیر بغل در برخی مواقع زمینه ارثی دارد.
 درمان : معمولا داروهای خوراکی به دلیل عوارضی که بر دیگر اعضای بدن دارد مثل کاهش ترشح بزاق که سبب خشکی دهان فرد می شود، کاهش تحرکات روده ای که منجر به یبوست می شود و فشار به داخل چشم که منجر به آب سیاه گلوکوم می شود تجویز نمی شوند.
داروهای موضعی حاوی آلومینیوم کلراید اولین درمان این بیماری محسوب می شود که معمولا از غلظت پایین شروع به درمان می کنیم که فرد بایستی این داروها را شبانه به کف دست های خود بمالد و در صورت جواب ندادن، غلظت داروها بالاتر تجویز می شود.
در روش Iontophoresis که شامل عبور جریان الکتریسیته از پوست است این جریان را به غدد عرق کف دست و یا پا انتقال می دهند. 
 در صورتی که بیمار با روش های قبل بهبودنیابد مرحله سوم برای درمان که تزریق آمپول بوتاکس به کف دست بیمار است شروع می شود که به مدت ۶ ماه تعریق کف دست بیمار کاهش پیدا می کند. همچنین پرهزینه بودن و کاهش قدرت عضلانی در ناحیه دست بیمار از عوارض این روش محسوب می شود.

نوشته شده توسط دکتر علی اصغر کاظمی نژاد در چهارشنبه بیست و ششم مهر ۱۳۹۱ |