چگونه بفهمم کودکم پروتئينوري دارد؟

پزشک ممکن است دستور دهد تا ادرار کودک از نظر ميزان پروتئين آن مورد آزمايش قرار گيرد. همچنين ممکن است لازم باشد تا خون کودک هم مورد آزمايش قرار گيرد.

اگر فقط مقدار اندکي پروتئين در ادرار کودک وجود داشت، احتمالا کودک دچار نوع بي‌خطري از پروتئينوري شده است. وجود مقدار زيادي پروتئين ممکن است علامتي از مشکلات جدي کليوي بوده و مي‌تواند سبب تورم اندام‌ها يا فشار خون بالا شود.

انواع مختلف پروتئينوري چه تفاوتي دارند؟

خيلي از کودکان پروتئينوري گذرا يا ارتوستاتيک دارند. اين نوع پروتئينوري سبب مشکلات کليوي نشده و معمولا علايمي هم ايجاد نمي‌کند.

پروتئينوري ‌گذرا شايع‌تر است. اين حالت ممکن است در اثر استرس، کم‌آبي، ورزش، مواجه با هواي سرد ايجاد شود.

پروتئينوري ارتواستاتيک، در برخي کودکان بزرگتر و نوجوانان رخ مي‌دهد. در اين حالت تنها وقتي که کودک ايستاده است، پروتئين به داخل ادرار راه پيدا مي‌کند. دليل اين موضوع نامشخص است.

پروتئينوري چگونه درمان مي‌شود؟

اگر مقدار پروتئين در ادرار کودک اندک باشد، درمان خاصي لازم نيست. ممکن است پزشک ادرار کودک را مجددا بعد از چندماه بررسي کند. اگر ميزان پروتئين در ادرار تغيير نکرد يا بالا رفت، ممکن است نياز باشد تا کودک به يک متخصص کليه يا اورولوژيست ارجاع داده شود. اورولوژيست ممکن است آزمون‌هاي بيشتري را درخواست کند. از جمله معاينه و اندازه‌گيري کليه کودک براي يافتن آنچه سبب پروتئيوري شده است. او مي‌تواند دليل اصلي که باعث پروتئينوري شده است را درمان کند.

خوردن نمک کمتر و دريافت دارو مي‌تواند تورم ايجاد شده در اثر پروتئينوري را درمان کند. همچنين بايد کودک را براي ويزيت‌هاي منظم نزد پزشک ببريد. انجام فعاليت‌هاي طبيعي براي کودک مفيد است.

نوشته شده توسط دکتر علی اصغر کاظمی نژاد در جمعه ششم مرداد ۱۳۹۱ |